خوب راستش پست قبلی اینقدر هم خودمو وهم دوستانم رو ناراحت کرد کهتصمیم گرفتم این شماره مطلب دیگه ایی بذارم و اینگونه رفتار رو برای برهم نزدن جو تنوع وبلاگم لازم میدونم،کما اینکه دوستان هم تصوری که ناشی از لطف آنها به قلم ناچیز یوسف است-از وبلاگم دارند که فضای احاطه شده بر وبلاگم را خشک و کم محتوا نفرمودند که اینجانب تصور دوستانم به شیوه نوشتنم را یک گام به جلو فرض میکنم و برخودم می بالم

مدرسه همونطور بود که فکر میکردم چند طلبه به اندازه انگشتان یک دست

واتاق های تقریبا بی درو پیکر و قدیمی ونامرتب و برخلاف مدرسه امام که

دیسیبلین و ورژن خاص داشت این مدرسه کلهم اجمعین برعکس بود-مدیر

حوزه خودش در همه صنوف کار استادی را انجام میداد تا هزینه برای استاد

نده.

قابل توجه دوستانی که از وبلاگ سوم اطلاع دارند تاکنون 24 قطعه عکس بارگذاری شده لطفا با زبان گرم وارد شوید (نظر این پست غیرفعال) ----------------------------------------------------- شش عکس جدید بارگذاری شد باچهار پست بروز شده در خدمت شمام 201-202-203-204 واقعا فرصت نشد کسی رو دعوت کنم

ازادی در مدرسه علمیه دوم از مدرسه علمیه امام خیلی بهتر بود یعنی

اصلا قابل مقایسه نبود-هرجا بری-هرجا بیای-شب بیا-شب برون مدرسه

بمون-و..... این سبب شده بود یوسف به تدریج از روحیات حوزوی زاویه

پیدا کنه.شاید بهترین مصداق برای خودم داشتم این بود"ظرفیت آزادی"

را نداشتم.

راه رفتن به درون خانه از پشت بام به راحتی ممکن نبود و برای همین با

همکاری و زور و بازوی عباس و افرین.آفرین های من نرده کوچک پنجره کنده

شد و رفتیم داخل.اما یهویی خشکمون زد.چهارتا موش گربه خور ایستادده

بودند و مار رو تماشا میکردن.

اسماعیل اهل یکی از روستاهای غرب گرگان بود و برای اولین بار در

مدرسه امام -شش ماه دیده بودمش.بعدش گم وگور شد...دیگه ندیده

بودمش وقتی به مدرسه فعلی آمدم دیدم اینجاست

.سنو سالش بگمونم 5سالی از من کمتر بود و بار اول دیدمش بهش

گفتم بیا یکم بشین- بگو کجا رفتی و چی کردی

اتاق حاج اقا تقریبا 24 متری میشد. طوری مشنست که پشتش یک پنجره کوچیک بود بحدی که یک سینی چای رد بشه و سمت راستش درب اتاق بود و بر ورود وخروج همه چیز تسلط داشت و روبروی اون در ته اتاق یک پنجره چوبی نسبتا بزرگ در ارتفاع یک و نیم متری زمین تا تقریبا انتهایارتفاع بلندای اتاق قرار داشت که گیره های آن از داخل قابل قفل شدن بود و قسمت بالایی آن در یک صفحه سی در سی سانتی متری یک ورق آهن را پیچ مهره در چوب کرده بودند که جای لوله دودکش بخاری نفتی بود.یعنی اتاق هیچ جای آمد وشد نداشت پس چطور این سنجاب وارد اتاق میشد..جل الخالق..جادوگر بودها

به همه خوانندگان خوبم از سابق و جدید امیدوارم حال شما خوب باشه همانطور که از اتفاقات سایت بلاگفا کما پیش در اطلاع هستید، بخشی از نوشته های عزیزان فی کلهم اجمعین حذف شده(از ابتدای سال چاری به بعد)اما امثال ما که از آخرین نوشته های خودمان بکاپ گرفتیم،کمتر مشکل در این زمینه داریم لذا امیدوارم طی هفته های آتی مجدد آن دسته از اطلاعات این وبلاگ را بروز رسانی کنم. اما دقیقا هنوز مطلع نیستم وبلاگ دوم من که زیباترین خاطرات جوانی!! من است را بکاپ دارم یا نه و امیدوارم در صورت موجود بودن مطالب آن نیز بروز رسانی صورت گیرد

دوستان خوبم سلام

چقدر دلم میخاست...تلگرام نبود، وقت بود،زمان داشتم

دوباره قلمم اینجا میرقصید

دوستان سابق می اومدن. خصوصی تهدید میکردند، عمومی تشویق میکردند

از همه چای ایران دوستان خوبی داشتم

مازندران،تهران،کرج،کرمانشاه،اصفهان،کردستان،تبریز،مازندران،گیلان،البرز،مرکزی

و جاهای دیگه، اما از اینجاخا بیشتر بودند

آقایون خوب

خانومهای متاهل ومجرد صد البته محترم

یاد باد...آن روزگار یاد باد

سلام به همه کسایی که قلم و قلبشان حداقل در نوشتن یکیست

کسی نمیتواند بابت موفقیت هایش کسی را مدیون کند..چون خودش بود که از

نردبان آن موفقیت و آن موقعیت بالا رفت

کسی هم نمی تواند، بابت هوس آلودگی و شکستهایش یکی دیگر را مقصر بداند..

چون شایسته شکست بوده که قرار گرفته است

موفقیتهایت را از آن خدا که به تو انرژی داده تا بتوانی حرکت کنی قرار بده

و شکستهایت را تنها و تنها به پای خودت بنویس